do it the blue way panosu
arkadaşları neler demiş?
Bitti…
Salıncağıma geri döndüm…
Saklambacın heyecanı daha bitmemişken, giden ebenin arkasından bakakaldı tuzlu gözlerim…
Sallanmaya devam…
Hep olduğu gibi…
Öyle olsun …
Yine yeniden ve LÜTFEN!!!
sniles 1 gün önce
biter ...yeni masallara uyanmak için...mutluluk senın yaratımların ...tabiki yasanılan her acının da güzel bi ügretisi var güzellik...önemli olan o ögretılerı alabılmek ..hadı bakalım salıncagına...sen hep o salıncakta dudagının kenarındaki o gulümseyişte kal...
do it the blue way 5 saat önce
binbir renk içinden seçtiğim renk şimdilerde beyaz... nedeni yok... ya da bir açıklaması... üstüm başım beyaz olsun... dudaklarım cherry crush... gülümserken kapansın gözlerim gelsin göz kapaklarım ardına dünlerim...
sniles 2 gün önce
''bir sonsuz yağmur yağsa
mutlulukla ıslansa dünya
odalar üzgün durmasa
ayrılığa kapanmasa kapılar ''
sniles 3 gün önce
'' Zaman labirent olursa yalnızlıklara
Herşey karışır ondaki o karanlıklara
Ben benden olmadan gidelim buralardan...''
sniles 20 Ağustos 2008 14:24
pıfffss!
lütfen olsun nolur olsun bi oluversin gör feline'yi sen :u
bi de olmassa çok üzülür bu feline hatta ağlar bile ama napalım işte yaa huf hayat memat şeysi
neese senin de olsun benim de olsun yaa negzel olur o zaman :ı
felinegirl 19 Ağustos 2008 15:47
çok isteyince oluyor ya hani ben çoooooooooooook istiyorum....))
do it the blue way 19 Ağustos 2008 23:05
Mavi benim umudumdur..
Gelmeyen ve pencere kenarlarında beni bekleten...
Mavi O' dur...
(mavileştirdim birden aklıma ilk sen geldin... senin olsun:)
sniles 10 Ağustos 2008 14:42
Gece daha da siyahlaşıyor.. dört duvar karanlığın boğucu kollarında arıyorum sanki huzuru.. Yitikliğim bir kez daha hortlarken yattığı yerden, kaderimin pis sırıtışı midemi bulandırıyor.. Gidin başımdan.. yalnız bırakın beni.. Yok mu sesimi duyan.. yok mu akan bu kanı durduran.. tiz bir çığlık yükseliyor boğazımın derinliklerinden..
metabolic 24 Temmuz 2008 12:40
pembeli mavili ışıl ışıl düşler getirdim bir sana bir bana:) başka kimseye yok:)
sniles 21 Temmuz 2008 21:08
Her şey yaratıdır; hem de nadiren, yoktan yaratıdır!
Litosferin daha içinde “yerde yanan mum”, işte öyle yanar,,,
Kardaki dımdızlaklık gibi; ondaki, sair düşünülen fikri zamanların, kıyıdan gözlenen denizin şavkının yakamoz oynaşmaları gibi!
Göz gözü görmezse de
içinde yanar eriyik demir’in, mum bu …
Her şey yaratıdır,
Saniyelerimiz hayatımızın yeterli savunulacak yaratıcılıktır,
Hayatın tümü bir saniyeye sığamaz
bazı anlar daha çok etki bırakırken bizde
Ve biz ki, bazen emin olamam her saniye başı bakmadan aynaya kendimden! !
Sonuçta hayatın tümüyle saniyeleri de götürür gibi birbirinin tümünü
ama yine de hayatın tümü’ne bir ekstra haklılık payı da çıkaramayacaktır bu
(madde-antimadde ilişki ağı’nda anlatıldığı üzere:
hangisi ağır basmış olmalı ki
madde yaratmıştı yaşadığımız bu evreni?
bir olasılık okyanusunda, bir artı, ah sayısızlıkta elde edilen bir kör(!) kazanım!
Haydi bakalım, kolay emin olalım; karanlığın güçlenişinden (!)
Olabilen varsa bir ara da bana yazsın, kanıt –ama- sunsun.
Asla kanıt bulamaz karanlık,
çünkü demir eriyik içinde kar tutmuş bölgelere güneş ışığı altında güneş gözlükleriyle bakmak umududur gereksiz yaklaşımların;
ama umuduysa gerçeğin asla beklemek olamaz, asla konuşmamak,
sessiz kalıp bazı gerçekleri yadsımak şeklinde belirtiler sergileyen bir güçsüzlük olamaz.
Umut kendini uzağa yerleştirememektir, umudun uzak olduğu yerde! ! !
metabolic 17 Temmuz 2008 15:49
son not ekleyenler
yeniden eskiye doğru
