sosyomat.com

bir o kadar da çaresiz

alışmaktan korkuyor ödlek bedenim ,
yukardan aşağı ,soldan sağa ...
nekadar denesede olmuyor
boş kutucuklar hiç dolmuyor
her yanlışta silindikçe izler kalıyor
yazık ki gazete eskiyor ...
bunaldı beyinler arada saçmalamalı
adet gibi biriken pislikler atılmalı!

bu acılı sanki:(

yazılıp yazılıp sılınen şirrler...yırtılan yazılardan biri devamı yok artık..

tanıdık bana bu... yıtılmış günlükler silinmek istenen zamanlar...

sildikce yazdıklarımı ruhumdanda sılınse...

silinmiyor ne ruhtan ne hafızadan... sanırım onlarla yaşamayı öğrenmeliyiz biz =_=

ögrenmek...keşke cocuklar gb elımız bı kere yandıgında sobadan uzak dursak....geç ögrenıyoruz...

ben çocukkende uzak durmazdım sobadan... göbeğimin yanmışlığı var... şapşallık tee o zamandan belliymiş...

belli canım belli...)) daha kaç kere yanarız..))

çoğu zaman sobanın göbeğni yalkacağını bilerek sarılmak istemek değilmidir bi türlü beceremediğimiz, şey sanki...